De twee gezichten van mijn zwangerschap

De twee gezichten van mijn zwangerschap

Vrijdag kregen we dan eindelijk de echo waar we al zo lang naar uit keken daar zaten we dan met zn vieren..

Gelijk was al een mooi lijfje te zien met handjes en voetjes hartje klopte en het bewoog prachtig tot de vrouw bij het hoofdje kwam het was niet rond en ze zei niets. Toen ze de stilte onderbrak zei ze ; “ik zal het maar zeggen er is iets niet goed met het hoofdje, ik zal de gynaecoloog er maar bij halen.”

Toen de gyn erbij stond fluisterde ze het lijken wel twee hoofdjes…

Ik had het niet meer, we maakte een afspraak met een ander ziekenhuis die gespecialiseerd waren in afwijkingen. Ze wenste ons sterkte , wat ik zelf al best angstig vond want wat wisten zij dat ik niet wist…

We konden pas dinsdag terecht dus 4 dagen in onzekerheid.

Na een uur in de wachtkamer en gekeken te hebben naar al die blije mama’s die met mooie echo’s (wat ik iedereen gun) waren wij aan de beurt. Ik mocht plaats nemen op het’bed’ die mevrouw begon alles mooi te benoemen het had beentjes,voetjes kloppend hartje armpjes handjes, en toen ze bij het hoofdje was viel ze stil…

Collega erbij ook hij bekeek het hoofdje en hoor m tegen die vrouw zeggen het lijkt wel een joined twin…  hij kon het woord niet vinden “een siamees?” ja zegt hij ze hebben 2 gezichten 4 oogkassen,  ieder een schedeltje ieder een eigen brein maar aan elkaar.

Zowel ik als denk ik vriend wilde toen alleen maar weg maar we waren nog niet klaar 3 en 4 d liet ons nog zien hoe ons kindje/kindjes er uit zag.

Hierna kon ik alleen maar uitbrengen dat ik dit uit liefde voor het kindje,mn anderen kinderen en vriend dit niet kon en wilde voortzetten, ook vriend was het hier gelijk mee eens.

Hierna kregen we een gesprek met de gyn die ons vertelde hoe zeldzaam dit was, hoe dit gebeuren kon en dat het ieder gezond koppel gebeuren kan. ( heel zeldzaam)

Ook als ik hier zelf niet mee gekomen was had de gyn het ons wel proberen te zeggen, of het kindje sterft gedurende weken in de zwangerschap of tijdens de geboorte of vlak erna.

Aankomende vrijdag(waarschijnlijk) krijg ik een eerste tablet die mijn lichaam klaar maakt voor zoals hij het noemde mini bevalling en maandag krijg ik er 1 om weeën op te wekken..

Nu ik dit schrijf prikken de tranen me in de ogen. En dat het al flink trappelt maakt het me niet makkelijker.

Begrijp dat we dit uit liefde voor dit kindje besloten hebben voor zolang als het geduurd heeft ben ik blij dat ik dit kleintje bij me heb mogen dragen en met liefde geef ik het weer terug.

Ik ben zo dankbaar voor de mooie kindjes die ik hier heb.

Het lijkt nog steeds soms onwerkelijk, als je wilt reageren mag dat oordeel a.u.b. niet over onze keuze het kan gewoonweg niet.

Liefs